Overdenking

Denk er eens over na......

Als je een lange tocht gaat maken, waarbij je vaak in het donker zult moeten trekken – en wat is er vaak niet een duisternis in deze wereld – ga je dan zonder licht op reis?

Als je honger hebt – en wie weet niet dat ook de menselijke ziel kan hongeren – en er wordt je voedsel aangeboden, weiger je dat dan?

Als je de oceaan oversteekt, met veel kans op slecht weer, op storm zelfs, - en wie zou willen beweren dat het in het leven niet vaak stormt – zeg je dan geen kompas nodig te hebben?

Als je ernstig ziek bent – en zijn de zonden in deze wereld en in ons leven eigenlijk ook niet ziekelijk tot dodelijk toe zelfs – en er wordt je een geneesmiddel aangeboden, wijs je dat dan van de hand?

Als je deelneemt aan het verkeer – en wat zijn onze intermenselijke verhoudingen anders dan een vorm van verkeer – is dan kennis van verkeersregels overbodig? Van waarden en normen ook?

Als je jezelf eens wilt zien zoals je bent – en is dat ook niet belangrijk voor je om te zien hoe je er van binnen en buiten uitziet – gooi je dan je spiegel in de vuilnisbak en kijk je op een blinde muur?

Als je een reis van een aantal jaren gaat maken – zo mogen we toch het leven van de mens zien – ga je dan zo maar in het wilde weg op reis, zonder reisgids?

De Bijbel

Waarschijnlijk antwoorden wij allen bij onszelf op deze vragen met zeven maal “nee”. Welnu nog een achtste vraag erbij. En wanneer je nu concludeert, dat je niet kunt en wilt leven zonder gids, zonder licht, zonder kompas, zonder geestelijk voedsel, zonder genezing van de zonde, zonder regels, zonder spiegel… zou je dan niet heel gewoon de Bijbel mee laten gaan in je leven, die bij de hand houden, mee nemen, gebruiken…ja, hoe denk je eigenlijk goed te kunnen leven zonder de woorden van God.

Aan belijdend christen zijn is zeker ook een achttal kanten te zien:

Je geeft in je leven antwoord op het Woord van God aan jou. Gods Woord, de Bijbel, spreekt ons aan en vraagt om een antwoord.

Je komt openlijk uit voor je geloof. Ieder mag het weten. Zó zullen de mensen van je het “wachtwoord” vernemen en zullen christenen samen voluit tot de Christelijke gemeente behoren.

Je bent bevestigd in het ambt van alle gelovigen, dat wil zeggen dat wij een dienst aanvaarden, dat wij de Heer dienen willen; en dat is iets waar gebod en gebed ook alles mee te maken hebben.

Je aanvaardt de Heilige Doop. Wij aanvaarden actief de Doop, het teken en zegel van Gods genade, dat wij als klein kind passief ontvingen, of wij worden als volwassenen na het belijdenis doen gedoopt.

Je treedt toe tot de gemeente die het Heilig Avondmaal viert. Wij vieren het Avondmaal met hen die openlijk voor hun geloof uitkomen.

Je gaat behoren tot de kern van de gemeente, die ook bepaalde verantwoordelijkheden aanvaardt. Wij willen in deze wereld, ook in deze tijd, niet alleen maar kritische toeschouwers van de kerk blijven.

Je wandelt de Kerk van Jezus Christus binnen door de deur van een bepaalde kerkgemeenschap, maar het gaat ons uiteindelijk om de oecumene, om het samen reizen met heel de Kerk en al het volk.

Je voegt je zodoende bij de georganiseerde stoet van christenen op weg door de eeuwen. Samen dragen wij de fakkel verder totdat de volle vrede van Gods toekomst komt.

Maar… als belijdend christen zijn dit onder andere allemaal al betekende en betekent is dat dan niet ontzettend moeilijke en zwaar? Nee, toch niet. Want hoofdzaak is dat wij niet belijden hoe gelovig wij al of niet zijn, maar hoe trouw onze Heer is die wij door genade mogen en willen volgen. Wij belijden niet onszelf, maar Christus de Heer. Vriend en vijand mag het weten dat wij ons vertrouwen op Hem stellen. Kerk en wereld willen wij erop wijzen dat Hij de enige Heer is die het diepste vertrouwen waard is. Jezus Christus is Heer! Dat is de oer-belijdenis van de eerste christen en nog altijd de kern van het belijden van de Kerk, ook heden ten dage. Jezus Christus is Heer, want waarlijk Hij is Gods Zoon!

Ds. Krijn de Graaf