Overdenking

Vakantie…Vrij!?….God.

Hoera! denk je als je vakantie krijgt. Lekker kunnen doen wat je wilt. Want in de vakantie ben je vrij van school…van (huis)werk…van elke morgen vroeg op…van elke keer van alles moeten. Maar ook vrij om meer aan jezelf toe te komen, om meer aan je sport of hobby te doen, om samen met de anderen thuis iets te ondernemen, om vakantiewerk te doen, om in actie te komen voor het één of ander en zelfs misschien wel voor de één of ander.
Vrij zijn is leuk. In de vakantietijd heb je de vrijheid, niet waar? En vrijheid is: kunnen gaan en staan waar je wilt. Maar ook: kunnen zeggen en geloven wat je wilt.

Vrijheid is ook: vrij zijn van zorgen. Of zelfs: vrij zijn van schuld. Vakantietijd, vrijheid, blijheid, vinden veel mensen…Maar dat betekent niet dat vrijheid nu grenzeloos is. Dat alles kan, wat je maar wilt. Nooit…ook niet in de vakantietijd…mag de vrijheid van de één leiden tot onvrijheid van de ander. Vrijheid is vrijheid binnen bepaalde grenzen. Vrijheid gaat nooit zonder verantwoordelijkheid.

In heel radicale bewoordingen maakt de Here Jezus zijn leerlingen – en dus ook ons – dat duidelijk in Mattheüs 18 : 1-11. Daarbij waarschuwt Hij ook heel ernstig…recht op de mens af…voor de verleidingen tot zonde en veroordeelt Hij uiterst streng degenen die anderen verleiden, die in bepaalde situaties zwak in de schoenen staan.

Zeg…wat doe jij, als je besloten had na je derde pilsje niet meer te drinken en je vrienden zeggen: ach joh, neem er nog één; doe niet zo ongezellig. Wat doe jij als iemand intiemer met je wil vrijen, dan je zelf eigenlijk wilt? Daarbij nu nog afgezien van de vraag: met wie vrij je eigenlijk, en doe je dat zomaar? Wat doe jij als iemand je wil overhalen om iets te jatten? Wat doe jij als een bepaalde groep jongeren, waar je op dat moment deel van uit maakt in de vakantietijd iets gaat doen, wat je eigenlijk niet voor je rekening wilt nemen? Zeg...hoe sterk sta jij dan in je schoenen? Laat je je wel eens verleiden tot dingen, die je eigenlijk niet wilt, óf misschien gebeurt dat bij jou ook wel vaak?

Ja…wij mensen staan niet altijd even stevig in onze schoenen. Dat weten bijvoorbeeld de reclamemakers ook heel goed en ze spelen daar dan ook handig op in. Het vroegere t.-v. programma van Astrid Joosten, dat over reclame ging, heette ook niet voor niets “De Verleiding”.

In je leven…of je nu nog jong bent of al oud geworden… moet je in de diverse situaties steeds weer kiezen. Ook in de vakantietijd; ook als je vrij bent… De apostel Paulus heeft in z’n brieven, die je in het Nieuwe Testament van de Bijbel vindt, ook veel over vrijheid geschreven en die zegt daarbij ergens (1 Korintiërs 6 : 13) alles is geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Je bent vrij. Alles kan. Maar niet alles is ten dienste van je zelf, van anderen, van de samenleving.

Kiezen is dikwijls moeilijk in allerlei situaties, maar de consequenties van je keus zijn vaak nog moeilijker. Je belooft bijvoorbeeld trouw aan een vriend of vriendin, máár je groeit in de vakantietijd uit elkaar. Moet je dan toch altijd met elkaar blijven op trekken? Of…als iemand je mee vraagt naar iets wat je heel erg trekt, op een avond, die je voor je vriendin had gereserveerd…Moet je dan die eerste afspraak trouw blijven?

Velen zeggen: afspraak is afspraak. Daar kun je niet meer onder uit. Als je eenmaal een keus gemaakt hebt, moet je daaraan vast houden. Anderen vinden dat overdreven. Je kunt toch van gedachten veranderen, niet waar? En toch wil iedereen graag op het “ja” van een ander kunnen bouwen. Je kunt heel boos worden als iemand “ja” zegt en “nee” doet. En het kan je behoorlijk ergeren als iemand iedereen naar de mond praat en geen eigen mening heeft. Soms word je ook voor een keus gesteld waarbij je altijd iemand moet teleurstellen. Als je “ja” zegt, lijkt het of je de één laat vallen; als je “nee” zegt, voelt een ander zich tekort gedaan. Nou kom er dan maar eens uit.

Er wordt ook wel eens gezegd: je moet je aan de regels houden. Er gaat niets boven principes.
Je hoeft dan niet bij alles na te denken. Maar zo simpel ligt het toch ook weer niet in het leven. Er is geen regel zonder uitzondering en van principes moet je af en toe toch afwijken. Soms denk je achteraf: ik heb het fout gedaan en je voelt je schuldig en je neemt je voor om je beter aan je woord te houden.

Welnu, óók als je kiest voor het geloof, dan heeft dat consequenties. Je kiest dan namelijk voor een bepaalde levenshouding, in navolging van Jezus Christus de Heer. En wel voor de levenshouding met daarin Gods geboden als richtlijn voor je leven. Per definitie betekent dat in allerlei situaties niet voor iedereen altijd precies hetzelfde. Dat zie je, denk ik, ook wel om je heen.

Maar wie oprecht gelooft, - jong of oud -, die blijft toch zoeken naar de goede antwoorden en de juiste keuzes in zijn of haar leven en die doet telkens weer opnieuw de Bijbel open, het Woord van God, om te horen wat daarin geschreven staat en die bidt om het werk, om de kracht van Gods Geest in je leven.

Zo ook allen een goede vakantietijd toegewenst….:

Ds. Krijn de Graaf